Niezłomny duch re-inwencji
... przepełniony klasycznymi pałacami i innymi cudami budownictwa epoki oświecenia
W Warszawie nie ma niczego starego, co nie byłoby nowe, i nie ma nic nowego, co nie istniało wcześniej przez wieki. To miasto kontrastów i paradoksów, młode, świeże, modne i nowoczesne, a jednocześnie historyczne, zachowujące dziedzictwo sięgające renesansu. To miasto, które stawiło czoła wielu próbom i wielokrotnie uległo, ale nigdy nie przestało się na nowo odnajdywać.
Purysta mógłby narzekać na szalejące zmiany w krajobrazie stolicy Polski. Całe dzielnice historycznego miasta nigdy nie zostały odbudowane po wojnie, a klasyczna, czerwonodrażna linia horyzontu została zastąpiona szokującymi, niepowiązanymi formami izolowanych bloków i teraz, w ostatnich latach, oślepiającymi panelami wieżowców. Większość starej Warszawy została skazana na obrazy w galerii Zamek Królewski , na pocztówki, na tabletki rozsiane tu i tam opisujące, co kiedyś stało w miejscu dzisiejszych kabli tramwajowych, parkingów, centrów handlowych i kiosków z kebabem. Ciepło wspominane na fotografiach, obrazach, w literaturze i piosenkach, z całą pewnością zniknęło, a stąpanie odważnie - choć z szacunkiem - po szkielecie historycznego miasta to coś całkowicie, niezgrabnie nowego.

Warszawa nigdy nie była obca innowacjom i re-inwencji. Pierwsze popularne powstanie, jakie kiedykolwiek miała narod, odbyło się tutaj w 1525 roku, ilustrując ducha niezależnego myślenia i wolę wprowadzenia zmian, która już była silna. Około pół wieku później Warszawa stała się wybranym miejscem nowej, nowoczesnej stolicy, która przez wieki wcześniejsze znajdowała się w urokliwym, średniowiecznym .
Najnowocześniejsze trendy architektoniczne i kulturalne z całej Europy były importowane do Warszawy, gdy miasto rozwijało się z małego renesansowego miasteczka do eleganckiej metropolii, przepełnionej klasycznymi pałacami i innymi cudami budownictwa epoki oświecenia. Warszawa była głównym ośrodkiem zmian politycznych, które miały miejsce w wyniku rewolucji amerykańskiej i francuskiej, wspierając ducha wolności i równości, nawet po upadku królestwa i podczas wieku ucisku, który nastąpił.

Podczas międzywojennych dziesięcioleci stolica nowo niepodległego narodu odnowiła się ponownie, jednocząc się i unowocześniając z zapałem, zawsze kierując się obietnicą jasnej przyszłości. A kiedy ta jasna przyszłość została brutalnie przerwana, a miasto zostało zniszczone przez niemieckie bomby, miasto nie czekało, by złapać oddech, zanim zaczęło odgarnąć gruzy i odbudować się ponownie, nowe początki zawsze w zasięgu wzroku.
Ten duch re-inwencji jest widoczny w całym mieście dzisiaj. Emblematycznym przykładem miasta, które wykorzystuje swoje własne kawałki do rozpoczęcia na nowo, jest Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego , wciśnięta w brzeg rzeki jak hobbitowa nora z epoki kosmicznej, elegancka konstrukcja ze szkła i metalu, której pół-podziemna struktura rozświetlona jest naturalnym światłem i pokryta publicznym parkiem. Chociaż w całym mieście jest wiele pomników, tablic i surowych popiersi historycznych postaci, nie brakuje ciekawych i odważnych nowoczesnych instalacji, które odważnie przecinają pełen historii krajobraz. Ogromna rzeka Wisła, w wielu miejscach wciąż ocierająca się o nieuregulowane trawiaste brzegi, jest przekraczana przez niektóre cuda nowoczesnego budownictwa mostowego, w szczególności Most Świętokrzyski z grupami pajęczych kabli. Stara, niegdyś zrujnowana i niebezpieczna dzielnica Praga przechodzi obecnie eksplozję metamorfozy, w której opustoszałe skorupy dawnych fabryk nagle stają się modnymi klubami nocnymi, a stare miejsca zamieniają się w sanktuaria nowoczesnej sztuki.

Chociaż niegdyś innowacyjne architektoniczne giganty ery komunistycznej, które przejęły starą Warszawę, dawno stały się historycznymi ciekawostkami same w sobie, nie trzeba daleko szukać, aby znaleźć kolejne trendy w planowaniu miasta – centra handlowe i parki biurowe. Warszawa może poszczycić się kilkoma gigantomaniakalnymi kompleksami handlowymi, każdy z nich praktycznie wielkości małego miasta, wypełnionymi oszałamiająco niekończącymi się wyborami towarów i tłumami głodnych konsumentów. I szybko przekształcając się w biznesową stolicę Europy, dźwigi budowlane Warszawy nigdy nie opadają, z nowym projektem ze szkła i stali zawsze w toku, a schludne, lśniące, luksusowe kompleksy wieżowców już kształtują nową linię horyzontu dla miasta.
Historia ma swoje uświęcone miejsce w stolicy Polski, ale to miasto jest świadomie, głośno, niezaprzeczalnie nowe. Nigdy nie obciąża się tym, co było lub tym, co mogło być, Warszawa odnalazła się w ostatnich latach z nieodpartą energią, gotowa prowadzić swój naród ku przyszłości.